Toplumun en çok ihtiyaç duyduğu dönemlerde güven duygusunun zedelenmesi ve dayanışma ruhunun yara alması, hepimiz için yıpratıcı bir tablo. Ahbap Derneği ve benzeri sivil toplum kuruluşları, afet anlarında devlet kurumlarıyla birlikte milyonlarca insanın umudu ve güven kapısı olmuştu.
Ne var ki, bu tür büyük yardım hareketlerinin ve güven duyulan figürlerin yasal süreçlerle, iddialarla veya operasyonlarla gündeme gelmesi, toplumsal hafızada derin bir hayal kırıklığı yaratıyor. İnsanların “Kime güveneceğiz?” ve “Yaptığımız bağışlar doğru yere ulaştı mı?” gibi sorular sormaya başlaması, gelecekteki olası afetlerde yardımlaşma motivasyonunu da olumsuz etkileyebiliyor.
Bugün yürütülen hukuki süreçlerin temel amacı, bu güvenin suistimal edilip edilmediğini netleştirmektir. Şeffaflığın sağlanması ve gerçeklerin ortaya çıkması, toplumdaki güvensizlik ikliminin dağılması için tek yoldur. Büyük kriz ve hayal kırıklığı dönemlerinde adalet mekanizmasının hızlı ve şeffaf işlemesi hayati önem taşır. Çünkü adaletin gecikmesi, belirsizliği artırarak güvensizlik iklimini daha da derinleştirir.
Böyle hassas durumlarda yargı sürecinin hızlı sonuçlanması şu açılardan esastır:
* Toplumsal Vicdan: Suçlu ile suçsuzun hızla ayırt edilmesi, toplumun adalet duygusunu ayakta tutar.
* Güvenin Onarılması: İddialar asılsızsa kurumların ve kişilerin itibarı hızla iade edilir; eğer suistimal varsa sorumluların hesap vermesi halkın sisteme olan inancını korur.
* Projelerin Akıbeti: Hukuki netlik, özellikle deprem bölgesinde yarım kalan ya da teslim edilmeyi bekleyen konutların ve yardımların bürokrasiye takılmadan ihtiyaç sahiplerine ulaşmasının önünü açar.
Bu nedenle, sivil toplumun ve yardımlaşma ağlarının geleceği için hukuki süreçlerin bir an önce tamamlanması en büyük beklentidir.
Ve Karabaş’a sordum; dedi ki: “Güven, ekmek kadar gerekli; adalet, su kadar hayati. İnsanların yaralarını sarmak için önce kalplerindeki kuşkuyu iyileştirmek gerekir.”
Ecz. Arif Yayla